Pozoledag

Het verhaal

Pozole is een van Mexico's grote gemeenschapsstoofpotten: een geurige pan genixtamaliseerde maïskorrels die zacht worden gesudderd en daarna verrijkt met varkens- of kippenvlees en een bouillon vol chili die rood, groen of wit kan zijn, afhankelijk van de regio. De hominy geeft de soep haar kenmerkende beet, terwijl garnituren — gesneden kool of sla, radijs, ui, oregano en limoen — iedere eter zijn kom aan tafel laten afmaken. Families koken pozole vaak voor lange weekenden en feesten, omdat één cazuela een menigte voedt en de volgende dag nog lekkerder smaakt.

Het gerecht gaat terug op de Meso-Amerikaanse maïscultuur, toen maïs al heilig voedsel was en tegelijk dagelijkse kost. Keukens uit de Spaanse tijd veranderden de eiwitten en kruiden, maar het hart van pozole bleef de nixtamalkorrel en de gedeelde pan. Groene pozole uit Guerrero, rode in Jalisco-stijl en varianten uit Michoacán pleiten allemaal voor lokale trots zonder de vertrouwde opbouw van bouillon, vlees en maïs los te laten.

Laat op Pozoledag een royale pan sudderen, verwarm er tortilla's naast en zet een schaal met knapperige garnituren klaar zodat gasten elke lepel zelf kunnen samenstellen. Nodig vrienden uit om te blijven voor een tweede kom, drink er iets kouds bij en eer de Mexicaanse tafel op haar gulst: langzaam gegaard, rond maïs gebouwd en bedoeld om te delen.