Nationale Abrikozendag

Het verhaal

Wist je dat abrikozen al meer dan 4.000 jaar bestaan? Voor het eerst gekweekt in noordoost-China, reisden deze gouden juweeltjes westwaarts langs de Zijderoute naar Perzië, waar ze zardaloo (“gele pruim”) werden genoemd. De Perzen verwerkten abrikozen in zoete én hartige gerechten — hun culinaire erfenis was gevestigd.

Alexander de Grote bracht abrikozen naar Griekenland; de Romeinen volgden en noemden ze praecocum (“de vroegrijpe”) vanwege hun vroege rijping. Daarna verspreidden ze zich over Europa als koninklijke lekkernij. Arabische expansie bracht abrikozen naar het Midden-Oosten, Noord-Afrika en Spanje, waar ze al-barqouq heetten.

Middel-Oosterse koks schiepen meesterwerken: lamsstoofschotels, gebak en siropen. Een middeleeuws recept vulde gedroogde abrikozen met amandelen en liet ze sudderen in honing, kaneel en saffraan — een gerecht voor koningen.

In de zestiende eeuw brachten Spaanse ontdekkingsreizigers abrikozen naar de Amerika’s, waar ze floreerden in het warme Californische klimaat. Missionarissen plantten boomgaarden langs hun routes; vandaag produceert Californië het merendeel van de abrikozen in Amerikaanse supermarkten.

En dan is er amardine, een Middel-Oosterse abrikozenlekkernij die vertaalt als “maan van het geloof”. Deze zon-gedroogde abrikozenpasta — ooit gemaakt door fruit onder voet te pletten — wordt nu hygiënischer in fabrieken geproduceerd.